De Nederlandse Hervormde Kerk was sinds 1816 de naam voor de Nederduits(ch) Gereformeerde Kerk die tijdens de Tachtigjarige Oorlog de officiele kerk van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden was geworden. Voor 1816 luidde de naam van dit kerkgenootschap voluit de Nederduits Gereformeerde Kerk. In 1816 werd de naam van deze organisatie officieel Nederlandsche Hervormde Kerk en naderhand Nederlandse Hervormde Kerk. Op 1 mei 2004 is de Nederlandse Hervormde Kerk met de Gereformeerde Kerken in Nederland en de Evangelisch-Lutherse Kerk opgegaan in de Protestantse Kerk in Nederland

Na de bevrijding van het Franse bewind werd Willem I koning van Nederland. Eerst alleen van het Noordelijk Nederland, later van een groter land, het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Koning Willem I hield zich ook met kerkelijke vraagstukken bezig. Hij liet voor de Nederlandse Hervormde Kerk een kerkorde ontwerpen. Op 7 januari 1816 werd het Algemeen Reglement voor het bestuur der Nederlandsche Hervormde Kerk in het Koningrijk der Nederlanden, bij Koninklijk Besluit goedgekeurd. Hierbij kreeg de kerk de officiele naam Nederlandse Hervormde Kerk.

bron Wikipedia ingekort